Opinie — De eerste staking van afvalophalers in Tervuren in bijna 50 jaar is geen toeval. Het conflict rond Interrand, onze intergemeentelijke afvalintercommunale met Overijse en Hoeilaart, werd verder opgestookt door aanvallen van burgemeester Thomas Geyns op sociale media. De invoering van het omstreden Diftar-systeem in maart 2026, pas na de verkiezingen van 2024, heeft de communicatie niet vergemakkelijkt, al werden zo de kopstukken van Voor Tervuren en Groen+ wel gespaard van moeilijke vragen van inwoners tijdens de campagne.
Scroll naar beneden voor onze FAQ met al uw vragen over Diftar.
Wat begon als een poging om de publieke frustratie rond Diftar te kanaliseren, groeide snel uit tot een groter conflict. Door herhaalde publieke aanvallen op Interrand, onze intergemeentelijke afvalintercommunale, via Facebook en lokale media, droeg Geyns bij aan de eerste staking van de afvalophalers in Tervuren in bijna een halve eeuw.
Voormalig burgemeester Marc Charlier (N-VA) kreeg misschien minder likes dan de huidige burgemeester, maar zou het conflict waarschijnlijk voorzichtiger hebben aangepakt. In 2022 waarschuwde Charlier al dat Diftar “twee keer zo traag en twee keer zo duur” zou worden. Met de huidige chaos in gedachten delen veel inwoners die analyse vandaag.
Hoewel Diftar in 2022 werd goedgekeurd, werd de invoering uitgesteld tot maart 2026. Daardoor kregen Voor Tervuren en Groen+ pas na de verkiezingen van 2024 de taak om de extra kosten en complexiteit uit te leggen. Sindsdien zijn de klachten constant: overvolle containers, geurhinder, verlies van parkeerplaatsen, stijgende facturen en een tariefsysteem dat veel inwoners nog steeds niet begrijpen.
Geyns zag daarin een politieke kans om de Franstalige partij Tervuren Unie-Volt hun belangrijkste dossier te ontnemen. In de gemeenteraad werd Diftar herhaaldelijk besproken, onder meer met oproepen rond taaltoegankelijkheid voor diplomaten en betere toegang tot afvalcontainers. Groen+ pleitte intussen voor herbruikbare luiers.
De sociale media-boodschap van de burgemeester was eenvoudiger: Interrand was het probleem.
Niet de beslissing uit 2022 om Diftar in te voeren, gesteund door Voor Tervuren (Anders en CD&V) samen met Groen+. Niet de politieke keuzes die tot het huidige systeem hebben geleid. De schuld lag, zo werd de indruk gewekt, elders.
Hoe de kritiek van Thomas Geyns op Interrand leidde tot een afvalstaking
Volgens een teamleider binnen Interrand was de herhaalde publieke kritiek de druppel. Werknemers die al maanden onzekerheid ervaarden, legden het werk neer. Plots werd het afval in Tervuren niet meer opgehaald.
De ironie was moeilijk te negeren.
Na dagen van hinder en negatieve berichtgeving — geholpen door koeler weer dat geurhinder beperkte — werd de toon van de burgemeester milder. De Facebookcampagne verdween naar de achtergrond.
Interrand zou nu verantwoordelijk zijn. Niet de burgemeester.
Die uitleg is opvallend, zeker wanneer men bedenkt dat Jan Trappeniers, een Voor Tervuren-schepen, ook bezoldigd ondervoorzitter is van Interrand.
Hoewel de afvalophalers wijzen op de verhoogde werkdruk door Diftar, legt de staking diepere spanningen bloot die al jaren bestaan.
Ook Groen Tervuren mengde zich in het debat. Een raadslid beschuldigde Geyns van profilering, terwijl de toekomst van Interrand onzeker blijft. Overijse wil de samenwerking met 18 jaar verlengen, Tervuren weigert. Het personeel zit intussen in onzekerheid.
Toch blijft er een ongemakkelijke waarheid bestaan die alle partijen liever vermijden.
Waarom Tervuren zijn huishoudelijk afval moet verminderen volgens Vlaamse doelstellingen
Tervuren heeft weinig keuze dan zijn afvalproductie te verminderen. Europese en Vlaamse doelstellingen verplichten gemeenten om restafval te verlagen van gemiddeld 124 kg per inwoner naar ongeveer 90 kg per jaar. Tervuren blijft achter op buurgemeente Bertem, dat al 83 kg haalt via Diftar.
Het echte debat gaat dus niet over de noodzaak van verandering, maar over de manier waarop die wordt ingevoerd en gecommuniceerd.
De Interrand-staking legt bredere vragen bloot over afvalbeleid, intergemeentelijke samenwerking en politieke verantwoordelijkheid in Tervuren.
📋 Veelgestelde vragen over Diftar
Essentiële informatie over het containersysteem van Interrand en de standaardtarieven in Tervuren, Hoeilaart en Overijse.
💰 Wat zijn de Diftar-prijzen voor containers in Tervuren?
Elk huishouden is verplicht een restafvalcontainer te gebruiken. De facturatie gebeurt via drie componenten: een vaste maandelijkse huur, een vaste kost per lediging en een variabele prijs per kilogram afval.
Hoe wordt het gewicht van mijn afval berekend?
Elke container bevat een chip die gekoppeld is aan een huishouden. Bij lediging wordt de container gewogen vóór en na de ophaling. Het verschil bepaalt het exacte gewicht.
Is een restafvalcontainer verplicht?
Ja. Elk huishouden moet een restafvalcontainer gebruiken. De container moet gebruikt worden, maar men kiest zelf hoe vaak hij buiten wordt geplaatst.
Waarom betalen sommige huishoudens meer onder Diftar?
Omdat de kost gebaseerd is op gewicht. Zwaardere afvalstromen zoals kattenbakvulling verhogen de factuur aanzienlijk.
Hoe kunnen kattenbezitters hun afvalkosten beperken?
Interrand adviseert om afval te beperken door geschikte kattenbakvulling te gebruiken en correct te sorteren waar mogelijk.
